واقعیت این است که بعضی از مردم می خواهند سوار اتوبوس شما شوند و بعضی ها نمی خواهند
اگر انرژی تان را برای افرادی که سوار اتوبوستان نشده اند تلف کنید، انرژی کمتری برای سوار کردن افراد دلخواهتان خواهید داشت.
با سرعت خودتان رانندگی کنید و موفقیت هایتان را با اتوبوس های افراد دیگر مقایسه نکنید.
سفر خودتان را داشته باشید، بسیاری از افراد سوار و تعدادی نیز پیاده می شوند، شاید سوار اتوبوس دیگری شوند یا شاید برای افراد تازه ای که می خواهند سوار اتوبوستان شوند، جا باز کنند.
اتوبوسی به نام انرژی- جان گوردون
———————————–
داری می رسی، بدون من،
رسیدنت بخیر…
دل من حالش خوشه، اصلا بلد نیست بگیره،
ولی خیلی تنگ میشه، گاهی می ترسم بمیره
اما بازم به خودش میاد و سوسو می زنه
خدا هم سکوت کرده…
حافظ به ادب باش، که واخواست نباشد
گر شاه پیامی به غلامی نفرستاد…


واااای چقدر پست میذاری تند تند
البته شما خود شاااهی
و اتوبوسه خیلی خوب بود.هرچند من اصلا راننده خوبی نیستم
همه میترسن سوار شن !
دلشونم بخواد، بعضی وقتها باید جرات سوار شدن را داشت تا با یک فرشته آشنا شد